چند خط چرت و پرت ....
بازم چند روزه خیلی دلم گرفته از خیلی ها ....
از اونایی که دم از حق می زنند ...
یا شایدم با حق دم می زنند ...
فرق دو جمله ی بالا فقط جا به جایی دو کلمه دو حرفی نیست ....
فرق این دو جمله از زمین و آسمان و فاصله ی بین آنها بیشتر است ....
حیف که نمی فهمیم .....
حیف که نمیخایم بفهمیم ....
حیف که خودمون رو زدیم به نفهمی ....
حیف که فکر می کنیم بقیه ی مردم هم نفهم اند.....
گفتم مردم .....
مردم ٬ جامعه ٬ ملت ٬ دوست ٬ رفیق ٬ همکار ٬ مدیر و .....
چه دوستی ٬ چه رفیقی ٬ چه ملتی و چه مدیر و همکاری ....
آنان که وقت انجام وظیفه و اداء کاری برایشان عزیزی ٬ متی جونی ٬ آقای اکبرزاده ای ولی ....
ولی وقتی مشکلی برایت پیش آید هر چند در حین انجام وظیفه برای خودشان و درراستای هدفشان ....
میشی مخاطب خنده هایشان ....
میشی مخاطب جوابهایی که در آمدن چشمانت را طلب می کند ....
پس باید چه کرد ؟؟؟
در این گورستان که همه ی مرده هایش متحرک اند ....
یعنی ما همه مرده ایم ؟؟؟؟
از اون تماشاچی که منتصب به هیچ تیمی نیست ٬ نه که نباشه ٬ به همه ی تیمها انتصاب دارد چون همه ی تیمهای شهرمون رو تشویق می کنه چه توقعی است وقتی مسئولان اینطورند....
جدی به خونم خندیدند و همه ی تقصیر ها رو گردن خودم انداختند ....
البته چندی با تلفن سراغ ٬ احوال کردند که باید ازشون تشکر کرد ولی بازم با سراغ گرفتنهایشان دلم می سوزه که چرا بقیه اینجور....
شایدم توقع زیادی است ....
توقع زیادی است که از خندیدن تماشاچی و دوست و همکار و .....ناراحت شدم ....
یاعلی....